Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013



άκουγε κάθε μέρα
εμβατήρια
ήθελε τον πόλεμο στη ζωή του
ήθελε το αίμα

δάγκωνε τα χείλη του
φοβόταν πως θα πέθαινε γέρος
φοβόταν πως θα τον αγαπούσαν πολύ
φοβόταν πως περιείχε φως

άκουγε κάθε μέρα
ιαχές και κρόταλα
έκλεινε στο παρεκκλήσι της καρδιάς του
όσα απέμεναν ακόμα ζωντανά
να τον κρατούν στον εαυτό του
κι ύστερα
ξεχυνόταν στους λειμώνες
των άηχων μεταμορφώσεων

άκουγε
κάθε μέρα τον εαυτό του
να του μιλά
για το βαθύ κρεβάτι του θανάτου
και μαυλιζόταν
και ριγούσε από ηδονή...

ονειρευόταν
πως δεν ονειρευόταν πια...

ένα πρωινό
στεκόταν ξανά
στην κορυφή του εαυτού του
μόνος
όπως πάντα

είδε μακριά
το αχνοφέγγισμα
μιας αλλιώτικης αυγής
ερχόταν στ'αυτιά του
μια μελωδία παράξενη
κι ένα τραγούδι
παιδικές φωνές
και γέλια
και πειράγματα
την μαρτυρική ψευδαίσθηση
της ευτυχίας...

δάκρυσε
ως τα μύχια του είναι του

και είπε
ν'αγνοήσει
τον ίλιγγο της πτώσης...




Μάι2012



Das blaue Zimmer.

4 σχόλια:

Eriugena είπε...

Ήθελε τον πόλεμο, και είχε την "ειρηνική" πτώση, στο τέλος μια παράξενη ηχώ, μια μελωδία, που του έδειχνε κάτι άλλο. Να ήταν λάθος το πάθος του πολέμου; να ήταν αυτό όλο ένας αναπόφευκτος δρόμος..η έξαψη, η παράξενη μελωδία, η πτώση, όλα σε μια οικονομία της μοίρας; Κανείς δε θα μάθει, αλλά αυτή είναι η σειρά, και η μελωδία δεν είναι ψευδαίσθηση, όπως είναι η ψευδαίσθηση της ευτυχίας..Το μόνο που απο-μένει ως ερώτημα είναι αν υπήρξε ποτέ μάχη, να πάει, ή όντως δεν υπάρχει τίποτα απο αυτό; Κι αν υπήρχε, δεν θα ήταν το ίδιο; Αναπάντητα για πάντα ερωτήματα..ας ακούσουμε τη μελωδία!

Νimertis είπε...

ίσως γιατί αγαπημένε μου Ιωάννη, όταν σταματήσει η 'ενοχοποίηση' της τρυφερότητας, μένουμε ανυπεράσπιστοι και αμήχανοι... ίσως γιατί ο διαρκής 'πόλεμος' είναι ή ύστατη διαφυγή από την ακεράιωσή μας... ή ίσως γιατί η 'πτώση' δεν έχει παρά τις απολύτως δικές μας, πρώτες εγγραφές και κανενός άλλου...
σ'ευχαριστώ που με τίμησες ξανά... έχεις την αγάπη μου φίλε...

Ηλέκτρα είπε...

ονειρευόταν
πως δεν ονειρευόταν πια...

πόσο αληθινό..

Νimertis είπε...

Καλησπέρα Ηλέκτρα και σ'ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου!