Κυριακή, 22 Μαΐου 2016



Θα χαθούμε φίλε μέσα στον Ήλιο
και θα ξεχάσουν τη σκιά μας οι οχτροί..
και θα ξεχάσουν τη μορφή μας οι αγαπημένες..


Δεν ζήτησα τίποτα άλλο απο λευτεριά
κι ένα ποτήρι κρασί..
αγάπη δε ζήτησα σ'αυτά τα βράχια
που λένε κόσμο,
και βρήκα συκοφάντες και σκυλιά..


Συκοφάντες και δασκάλους,
μικρούς μίζερους και μεγάλους
με τα ματογυάλια τους να ψεύδονται ακτίνες..
βρώμικες ψυχές χαμένες στην προδοσία..


Μα εμείς θα χαθούμε μέσα στον Ήλιο
με το ανθάκι μας στο πέτο καρφωμένο
και τα χαμόγελά της θα συναντήσουμε ξανά..


Αυτοί ας φάνε τα λέπια της ζωής...



2 σχόλια:

Κυκλοδίωκτον είπε...

Πόση πίκρα και αποκλεισμός!

Τι είδους ήλιος να ναι αυτός που πας μόνος, αφήνοντας πίσω όλους τους άλλους με τέτοια συναισθήματα γι αυτούς;

Νimertis είπε...

"μικρούς μίζερους και μεγάλους
βρώμικες ψυχές χαμένες στην προδοσία..."

τι να τους κάνεις όλους αυτούς;