Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017



Γαρμπίλι



Με πυρετούς
τανάλιες κόκκινες
που έσφιγγαν λαιμούς
ιδρώτες 
λευκό γαρμπίλι
στο μέτωπο
υποδεχόταν ο λεπρός την αγιοσύνη
της κάθε μέρας
και ο έγκλειστος σακάτης
πόρνος
την κουρασμένη βλασφημία
της κάθε νύχτας



μετά το Ένα
μετά το φως
μετά το άοδμο
αίμα
ο άνθρωπος χλομός
ο άνθρωπος όρθιος
ο άνθρωπος
υβός



ανασαίνοντας το χτες
εισπνέοντας θάνατο
μνήμες
καταβροχθίζοντας



με θόρυβο
με θόρυβο
με θόρυβο



σαρκώνεται
θνητός κι όμως
τον αθάνατο καμώνεται



θάνατο εισπνέοντας
ζωή εκ-πνέει

Δεν υπάρχουν σχόλια: